विसंगती सदा मिळो , टुकार विडंबन कानी पडो !!!! *****
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
---------------निवेदन ---------------------------------------------------------
.....इथे सादर करण्यात आलेल लेखन/ कविता / विडम्बने / विचार प्रासंगिक असून याद्वारे कुठल्याही व्यक्ती, पक्ष, नेते , जात , धर्म, पंथ , राष्ट्र , संस्था , आदरस्थान यांची कुचेष्टा करण्याचे किंवा कुणाच्याही भावना दुखवण्याचे कुठलेही प्रयोजन नाही. या सर्व आरोळ्या या विरंगुळा या सदरात मोडतात, आणि केवळ मनोरंजन व थोडीशी खुशखुशीत टीका - टिप्पणी हा उद्देश आहे. रसिकांना इथल्या कलाकृती आवडतील अशी आशा व्यक्त करतो.--------------------------------------------------------------------------------------

......... आपला /
अमोल केळकर /
a.kelkar9@gmail.com

Monday, November 12, 2018

हाॅटेलचा हा तुला दंडवत


पुण्यनगरीतील बातमी वाचली अन म्हणावास वाटलं
हाॅटेल 'रूपाली, वैशाली' : 'गुड लक' टू यू

(चाल: अखेरचा हा तुला दंडवत)

हाॅटेलचा हा तुला 'दंड'वत
पुणेरी असे हे गाव
भटारखाना पाहून देवा, टेबल सोडून धाव

तिथे 'किनारी' सगळे भेटले
गल्लोगल्ली 'अमृत तुल्ये'
आता परि स्वच्छ न उरले, उणे झाले गाव

हाॅटेलचा हा तुला 'दंड'वत
पुणेरी असे हे गाव

बिल पाहूनी जाता जाता
मित्र ही म्हणतो 'गुडलक' आता
कुणी न उरला 'बाकी' आता, व्याडेश्वरा तुझाच डाव

हाॅटेलचा हा तुला 'दंड'वत
पुणेरी असे हे गाव

📝पुणे तिथे स्वच्छता उणे
१७/१०/१८
poetrymazi.blogspot.in

Saturday, November 10, 2018

राशी- फटाके


फटाके उडवण्याबाबतच्या मा. न्यायाधीशांच्या निर्णयानंतर आम्ही एक सर्वे घेतला ज्यात वेगवेळ्या राशींच्या लोकांची मते जाणून घेतली.  राशी प्रमाणे उत्तरे साधारण अशी मिळाली  *
-------------------------------------------------

मेष: काय वाट्टेल ते होऊ दे रात्री  १० नंतरच फोडणार फटाके. 🤨


वृषभ: व्यवस्थित आवरून तयार व्हायला तसंही दरवर्षी ८ वाजतात च म्हणा 😌


मिथुन: रात्री ८ ते १० इथे आणि सकाळी  ८ ते १० अमेरिकेतील वेळेप्रमाणे  इथेच फटाके फोडू 😁


कर्क: दिवाळीत चंद्र नसताना आकाश दिवा, पणत्या यांचा प्रकाश हीच दिवाळी. लक्ष्मी पुजनाला मात्र मी फुलबाजी लावणारच. 💡


सिंह: खरे बॉम्ब फोडणारे मस्त परदेशात एन्जॉय करतायत आणि कोर्टाला कोण पाहिजे ?

 रात्री १० नंतर फुसके फटाके फोडणारी लोकं..... 😡

कन्या : किती ते प्रदूषण सध्या होतंय ना. दिवाळी अंक पण महागलेत. ८ ते १० रोज कुणा कुणा कडे जायचंय. यंदा फटाके खरेदी होईल असं वाटत नाही🙅🏼‍♀


तुळ:  दिवाळीत रोज पाऊस पडावा. फक्त रात्री ८ ते १० पाऊस न पडावा ☔ म्हणजे फक्त त्याचवेळेत फटाके उडवावे लागतील आणि न्यायालयाच्या निर्णायाचा सन्मान होईल ⚖


वृश्चिक : अगरबत्तीला खालच्या बाजूल ला एका बाॅम्बची वात गुंडाळून असे असंख्य टाईम बाॅम्ब  रात्री १० नंतर मोक्याच्या जागी ठेऊन येईन 🤪


धनू  : नाही त्या न्यायाधिशाच्या गल्लीत रात्री १२ वा बाण सोडला तर नावाचा/ नावाची  धन्नू नाही 🏹


मकर: रोज रात्री १० नंतर न उडलेले फटाके गोळा करायचे. तेच दुस-या दिवशी ८ ते १० या वेळेत उडवायचे 🚀


कुंभ : दिवाळीच्या आधी काहीतरी करुन हा निर्णय स्थगित कसा करता येईल हे पहायला पाहिजे.🤔


मीन: मार्केट एवढे पडले असताना 'आय मिन' काही गरज आहे का फटाके उठवण्याची? त्यापेक्षा 'लक्ष्मी मित्तल' चे शेअर्स घेऊन आत्तापासून मुंबई -गोवा सागरी प्रवासाची तयारी करु आणि फटाक्यांच्या आवाजाची कॅसेट विकत घेऊ.🛳


🔆🌠🎆🎉🚀🎇✨🎊


📝 शुभ दिपावली 🙏🏻


(* काल्पनिक)

Friday, November 9, 2018

दिवाळी पहाट


दिवाळी पहाट 🎇

दापोलीपासून खोपोलीपर्यंत
दिवाळी पहाट रंगली
'केंव्हा  तरी(च) पहाटे ' म्हणत
कलाकार मंडळी जमली.

'स्वर ही आले दुरुनी'
जमला आठवणींचा मेळा
फटाक्यांना ही माहित होत्या
फुटण्याच्या त्यांच्या वेळा

' त्या तिथे पलिकडे ' वाहिनींवर
आलटून पालटून लावली गाणी
' भातुकलीच्या खेळामधली'
सोबत  आली राजा राणी

कसा काय कुणास ठाऊक
'केतकीच्या बनात, मोगरा फुलला'
दर्दी रसिकांच्या कौतुकाने मग
नवोदित कलाकाराचा चेहरा खुलला

'ये रे घना, ये रे घना'
बोलावणे केले घनाला
बोल लाविले आम्हीच तरीही
अवेळी का आलास रे सणाला?

' शुक्र तारा मंद जरी वारा '
' संथ वाहते कृष्णा माई'
'उष: काल होता होता'
जो तो तल्लीन होऊन जाई

' मर्म बंधातली ठेव ही '
गाणी काळजात घुसली
' घेई छंद मकरंद' करताना
करंजी तोंडातच फुटली.

' स्वर गंगेच्या काठावरती '
वचन दिले मी तूला
' धागा धागा अखंड विणूनी'
सादर करतो ही कला.

📝७/११/१८
#दिवाळी पहाट
poetrymazi.blogspot.in
a.kelkar9@gmail.com

डाॅ काशिनाथ घाणेकर पर्व


📝 आणि. आणि...आणि  काशिनाथ घाणेकर

मी प्रभाकर पणशीकर स्वत:
 आणि माझी नाट्यसंस्था
 काशिनाथ घाणेकरांच्या पाठीशी
 खंबीरपणे उभी असेल

      ते -

काश्या,   काय करतोय तू 😡

 हा जीवन पट म्हणजे *आणि डाॅ...*

 साधारण १९६०- ते १९८६. चा  कालावधी
 ' रायगडाला जेंव्हा जाग येतेचा' १०० वा भाग चालू असतो.
नाटक संपतं,  वडील म्हणतात,  कानेटकरांने चांगलं लिहिलय नाटक,
 आणखी भाग होणार आहेत का?
'होय बाबा'
'म्हणजे दवाखान्यावर तुळशीपत्रच ठेवायचे ठरवलेले दिसते'
 मी चिपळूण ला जातोय इति वडील.
हा पालकांशी झालेला शेवटचा संवाद आणि काशिनाथ घाणेकर पर्वाची सुरवात. मस्त जमलीय.

सुलोचना दिदीं, संभाजी ला घेऊन कोल्हापूरला भालजी पेंढारकर  यांच्यकडे येतात आणि शिवाजीची भूमिका द्या असे सांगतात. अर्थात भालजी नकार देताना म्हणतात संभाजी,  शिवाजी दोन्ही भूमिका एकच कलाकार करु शकणार नाही.
( त्यांची काहीच चूक नाही यात कारण त्यावेळेला डाँ अमोल कोल्हे त्यांनी पाहिले नव्हते 😉)

तर सिनेमातील अनेक प्रसंग उदा. मुघले आझम सिनेमा पहायला गेल्यावर सौ घाणेकर,  कांचनला सिनेमाची कथा सांगताना आणि इतर अनेक प्रसंगात 'तुला पाहते रे' ची आठवण येतेच.
कितीही प्रयत्न केले तरी डाॅ घाणेकर - कांचन यांची विक्रम सरंजामे- इशाशी तुलना सिनेमाभर होत राहते.

"अश्रूंची झाली फुले "चा लाल्या  मस्त जमलाय हाच सिनेमाचा प्राण म्हणता येईल.

एकंदर कलाकार मंडळींच्या निवडीत सुलोचना( सोनाली), डाॅ लागू ( राघवन) ही पात्रे शोभून दिसली नाहीत .

 कानेटकर, पणशीकर, भालजी मात्र एकदम परफेक्ट

लेखक - निर्माता- कलाकार यांच्यातील द्वंद्व
तसेच
लागू- घाणेकर जुगलबंदी रंगत आणते.

सुरवातीला ६० च्या दशकात 'ही' थेटरात वडा मिळायचा.
शिवाजी मंदीर च्या मागे मुंबईत गिरण्यांचे भोंगे दिसायचे हे पहायला मिळाले.
आणि पुढे सगळं सिनेमात बघण्यासारखं .।

तरीपण काही आवडलेलं
बायकोच्या क्लिनिक मधे आलेल्या पेशंट कडून घाणेकरांना ' तुम्हाला कुठे तरी बघितलंय ' ही मिळालेली पहिली प्रशंसा ते मराठी नाट्यक्षेत्रात पहिली शिट्टी मिळालेला, एन्ट्रीला टाळी घेतललेला मराठी सुपरस्टार हिरो
आणि नामावलीत *आणि* कसं आल हा इतिहास एकदा नक्कीच पाहण्यासारखा.

कलाकाराला मिळालेली पहिली टाळी हा सरस्वतीचा मिळालेला शाप असतो.👏🏻
 यशाच्या शिखरावर असताना विद्यार्थ्यांनी विचारलेले
'  तुमचे नाव काय? ' हा प्रश्ण यशाचा ' यू' टर्न कसा ठरतो हे उत्तम दाखवलयं

*बाकी २-३ वर्षापूर्वी  दिवाळीला भावेंची " कट्यार जशी काळजात घुसली " तसा यंदाचा "घाणेकर पेग "म्हणावा तसा क.ड.क झाला नाही*

समाधान म्हणजे आमच्या सांगलीच्या अनेक कलाकारांना सिनेमात पाहिले.  त्यांचासोबत बसून सांगलीत सिनेमा पहायचा योग आला हे आमचे भाग्यच.😊

सुबोध साहेब , आता भावेंसाठी अभिमान वाटेल असा ' विष्णुदास भावेंचा' प्रोजेक्ट घ्या. यासाठी शुभेच्छा 💐

📝९/११/१८
अमोल
poetrymazi.blogspot.in

Tuesday, July 31, 2018

बटन तुझे दाबता


नगरसेवक,  EVM मशिन्स, काॅमन मॅन  यांच्यातील नाते आजच्या काही शहरांच्या महानगरपालिका निवडणुकी निमित्ताने :-

( चाल: प्रथम तुजं पाहता )


बटण तुझे दाबता 'हात' वेडावला

समजुनी घेतले महा रथींनी तुला

स्पर्श होता तुझा भांभावलो आज मी

कुंद खोलीतला प्राशिला गंध मी
करूनी मत दान निघुनी का चालला

जाग झोपेतुनी मजसी ये जेधवा

जवळुनी सेवकासी पाहिले तेथवा
सावध वार्डपती तो क्षणभरी थांबला..

बटण तुझे दाबता...


📝 १/८/१८

poetrymazi.blogspot.in
विसंगती सदा मिळो
----------------------------------------------
मुळ गाणे :
प्रथम तुझ पाहता जीव वेडावला
उचलुनी घेतले नीज रथी मी तुला

स्पर्श होता तुझा विसरलो भान मी

धुंद श्वासातला प्राशिला गंध मी
नयन का देहही मिटुनी तू घेतला

जाग धुंदीतुनी मजसी ये जेधवा

कवळुनी तुजसी मी चुंबिले तेथवा
धावता रथपती पळ भरी थांबला

प्रथम तुझ पाहता

Friday, June 29, 2018

लाह्या लाह्या अखंड खाऊया!


*पाॅपक्राॅन* 🍿
( चाल: धागा धागा अखंड विणूया, विठ्ठल विठ्ठल मुखे म्हणूया)

लाह्या लाह्या अखंड खाऊया!
पिक्चर पिक्चर तिथे बघूया !!

साॅल्ट चिजचे,  टोमॅटोचे!
भलत्या किंमतीत घ्यावे लागे!
विविधढंगी पाॅपक्राॅनचे!
खोके घेऊनि पांडू रंगे!
कुटुंबवत्सल जो तो दिसला!
मध्यारंभी नित्य चराया!!

लाह्या लाह्या अखंड खाऊया!
पिक्चर पिक्चर तिथे बघूया !!

काॅंन्टरवरच्या रांगेभोवती!
मनामनातले हिशोब टाका!
देऊन कार्ड त्यांच्या हाती!
अर्धी उघडी लाज राखा "
खादाडीचा घेऊन चर खा!
मल्टीप्लेक्सचे गीत गाऊया!!


लाह्या लाह्या अखंड खाऊया!
पिक्चर पिक्चर तिथे बघूया !!

अशी प्लॅस्टिक बंदी आता न होणे


गदिमांनी बालगंधर्वांवरती लिहिलेली सुप्रसिध्द कविता
 असा बालगंधर्व आता न होणे...

 जसा जन्मतो तेज घेऊन तारा!
जसा मोर घेऊन येतो पिसारा!
तसा येई घेऊन कंठात गाणे!
असा बालगंधर्व आता न होणे!

 रतीसारखे जया रुपलावण्य लाभे!
 कुलस्त्री जसे हास्य ओठात शोभे!
 सुधेसारखा साद,स्वर्गीय गाणे!
 असा बालगंधर्व आता न होणे!

 यावरून सुचलं 📝
 *अशी प्लॅस्टिक बंदी आता न होणे*.

 जसा बसतो आज बाजार सारा!
 तसा रामू म्हणतो कायदा हमारा!
 मग करी येऊन नियमात उणे!
अशी प्लॅस्टिक बंदी आता न होणे!

 'विघटने' जया सहजसाध्य लाभे!
 पन्नास मायक्रा‌ॅन हातात शोभे!
रामदासी साद, वर्गीय होणे!
अशी प्लॅस्टिकबंदी आता न होणे!

Wednesday, June 6, 2018

रचिले 'अॅडमिनमुनींनी' त्यांचे ग्रुप अनंत


ई- डंबन📝-कृपया हलकेच घेणे

(चाल: रचिल्या ऋषीमुनींनी त्यांच्या ऋचा अनंत )

रचिले 'अॅडमिनमुनींनी' त्यांचे ग्रुप अनंत
डंका सभासदानों करा त्यांचा दिगंत

वरदायक अडोसा, ‌अॅडमीनवर भरोसा
का वेड लाविसी तू, दिसती अनेक जंत

येसी नेटातूनी तू, अॅडमीन सांगे हेतू
तरीही भ्रमात सारे योगी ,मनी नी पंत

ग्रुप मंदिरात येती, तेच आमचे भक्त
ते सर्व होतीसंत,  येताच पापवंत

रचिले 'अॅडमिनमुनींनी' त्यांचे ग्रुप अनंत
डंका सभासदानों करा त्यांचा दिगंत

📝७/६/१८
रवीचा मृग नक्षत्र प्रवेश
(कवीचा ई-डंबन नक्षत्रात प्रवेश)

विसंगती सदा मिळो, टुकार विडंबन कानी पडो
poetrymazi.blogspot.in

मुळ गाणे :- इथे वाचता येईल👇🏻
https://www.aathavanitli-gani.com/Song/Rachilya_Rushi_Munini

Tuesday, June 5, 2018

भिती लागी जीवा


मातोश्री" वरची  ' ग्रेट भेट ' , शब्दातून थेट ..... .. . . 🌷🏹

( चाल : भेटी लागी जीवा लागलीसे आस, पाहे  रात्रंदिवस  वाट तुझी  )


भीती लागी जीवा वाटली 'श हा' स ,  वाटे रात्रंदिवस व्हावी युती

पोर्णीमेच्या चंद्राचे ' अच्छे जीवन ' , तैसे माझे मन 'बाण' पाहे

इलेक्शनच्या मुळा  नेत्रे आसावली, जमुनिया सारी विरोधासी

जिकूनियां येऊ अति शोक ( न ) करी,  वाट पाहे ( मी ) तरी  मातोश्रीची

'शेठ' म्हणे मज उगानगो चूक, जिकूंनी परत देरे  देवा  !!

📝५/६/१८
poetrymazi.blogspot.in

मूळ गाणे:-

भेटी लागी जीवा लागलीसे आस, पाहे रात्रंदिवस वाट तुझी ॥धृ॥

पौर्णिमेच्या चंद्राचे कोरे जीवन, तैसे माझे मन वाट पाही ॥१॥

दिवाळीच्या मुळा नेत्री आसावली, पाहतसे वाटूनी पंढरीसी ॥२॥

भुकेलिया बाळा अति शोक करी, वाट पाहे परी माऊलीची ॥३॥

तुका म्हणे मज लागलीसे भूक, धावूनी श्रीमुख दावी देवा ॥४॥

Wednesday, May 30, 2018

१ पैशाचा अभंग


*१ पैशाचा अभंग* 📝

आतां कोठें धांवे मन ।
भाव डिझेल पाहुनिया  ॥१॥

एक पैसा सैल  केला । अवघा जाला आनंद ॥२॥

बॅरलसे सुटली मिठी । डाॅलरी तरी मुकशी  ॥३॥

भक्त ह्मणे आह्मां जोगें।कमळ  सांगें खरें माप ॥४॥

*आतां कोठें धांवे मन* !
*भाव डिझेल पाहुनिया*!!

poetrymazi.blogspot.in
३०/५/१८

Tuesday, May 22, 2018

शपथविधी


उद्याच्या शपथविधीच्या पार्श्वभूमीबर मनोगत 'सुमार स्वामींचे'...🤚🏻
( चाल: काटा रुते कुणाला)

सत्ता मिळे आम्हाला आक्रंदात कोणी.
कसे 'फूल' 🌷मी ठरावे. हा  राज योग आहे.

सांगू कसे कुणाला फळं तिथल्या रेझाॅर्टची
सिएम बनण्याचा मज लाभ आज आहे.

काही करू पहातो, रुजतो अनर्थ येथे
माझे 'चुकारणे' ही विपरीत होत आहे

हा अं क, नाटकाचा कोणास पाहवेना
हातात हात घेऊनी मस्तीत आज आहे

📝२२/५/१८
# कर नाटक अंक २रा

Friday, April 20, 2018

गेलं तुझी खेळी स्मरते...


काल ची IPL ची  पंजाब ची मॅच अजूनही स्मरते . एका षटकात ४ सिक्स आणी मग प्रितीची खुललेली कळी🏏  🤦🏿‍♂
( चाल: भेट तुझी माझी स्मरते अजून त्या दिसाची)

गेलं तुझी खेळी स्मरते कालच्या त्या वेळची
गुंज षटकाराची होती रात्र आयपिएलची.

क्षुद्र लौकिकाची खोटी झुगारून भीती
लिलावात घेऊन आली तुला बाई ' प्रिती'
तुला मुळी जाणीव नव्हती तुझ्या साहसाची

गुंज षटकाराची होती...🏏

केस चिंब झाले होते, घाम तुझ्या गाली
बाॅन्डीवर झेल घ्याया नाकी नऊ आली
मिडियाने टिपली छबी प्रितीच्या खळीची.

गुंज षटकाराची होती.🏏

तेंव्हा युवी नव्हता, क्रिजवर एक ही न तारा
रांगड्या तुझ्यावर होता, भरवसा सारा
तुला मुळी नव्हती बाधा,  जीत पराजयाची

गुंज षटकाराची होती, रात्र आयपिएलची
गेल तुझी खेळी स्मरते..🤦🏿‍♂🏏

📝२०/४/१८
poetrymazi.blogspot.in

Tuesday, April 10, 2018

शत - प्रतिशत


'शत प्रतिशत' म्हणता म्हणता
आठवू लागले त्यांचे आकडे
कोण म्हणतो 'बाणा'शी ही
कमळाबाईचे आहे वाकडे.

🌷🏹      🐯🦁

📝 राजकीय टुकारगिरी
११/४/१८

Monday, April 9, 2018

विक्रम आणी वेताळ


विक्रम आणी वेताळ

विक्रम आणी वेताळच्या गोष्टी आपण खुप ऐकल्यात
 यात सगळ्यात शेवटी वेताळ विक्रम ला एक प्रश्ण विचारायचा आणी बरोबर उत्तर नाही दिलेस तर तुझ्या डोक्याची शकलं पडतील अशी धमकी द्यायचा.

आठवतीय ही मालिका?

आज हे आठवण्याचे कारण म्हणजे  आज एक वाघोबा,  राज्याची गादी चालवणाऱ्या सिंहोबाची मुलाखत घेणार आहे.
प्रत्येक प्रश्णाचे उत्तर बरोबर दे नाहीतर खिशातला राजिनामा ... द्यायची धमकी तर वेताळ वाघोबाने विक्रम राजाला  दिली नसेल?

बाकी 'ढ ' मुलांची मुलाखत पाहून या टाॅपरना ही काँपी करावीशी वाटली यात या ' ढ ' मुलांच्या नैतिकतेचा तर  विजय नाही ना हा?

Still interesting to वाॅच अँन्ड लिसन.

विसंगती सदा मिळो.

सिहोबांना नम्र विनंती, समोरासमोर मुलाखत आहे विनाकारण डरकाळ्या फोडून घसा खराब करुन घेऊ नका

🐯🦁🏹🌷

#संजय vs देवेंद्र
१०/४/१८

Thursday, April 5, 2018

हम आज आत है


📝 हम आज आत है ⚖

'काळ' बोले 'हरिणीला' नाच माझ्या संग
जोधपूर जेली आज पडला दभंग

न्यायालयी आले बाॅलीवूड राव
झाले दोषमुक्त थोडा भेदभाव
करु शूटिंग सारे होऊनिया नि:संग

जोधपूर जेली आज पडला दभंग

जामिनयेण्या पायी काया झिझवावी
घाव घालुनिया मने रिझवावी
ह्युमन बिइंग हा वागतो विसंग

जोधपूर जेली आज राहूदे दभंग

६/४/१८
अमोल

Tuesday, April 3, 2018

फेक न्यूज


फेक न्यूज

रागावणारच ना वडील जर
वेड्यासारखे वागेल लेक
अन बंदी घालण्याची बातमी
काही तासातच ठरली फेक

अभिव्यक्ती पत्रकारितेवर
आणणार नाहीत गदा
मग हे आणी यांचे भक्त
राहतील का चर्चेत सदा ?

📝४/३/१८
फेक न्यूजचे माहेरघर 👇🏻
poetrymazi.blogspot.in
माझे टुकार ई-चार

Tuesday, March 27, 2018

दोन बोक्यांनी आणला हो आणला


दोन बोक्यांनी आणला हो आणला धरुन प्रश्णांचा गोळा
उत्तरात झाला हो त्यांच्या परंतु सारा घोटाळा !

एक म्हणे, "म्याँव, म्याँव, जरा पुढे येऊ !" 🚂
दुसरा म्हणतो, "म्याँव, म्याँव, हात नको लावू !"🖐🏻
मतांसाठी होता हो होता, प्रश्णांवर दोघांचा डोळा !

( या दोन मांजरांचं संभाषण माकडानं झाडावरून ( चोरुनही नाही )पाहिलं,
म्हणून तो टुणकन्‌ उडी मारुन खाली आला आणि म्हणाला- )

"हुप्प, हुप्प, हुप्प, माझ्या शेपटीला तूप !
अरे, मतांसाठी मैत्रीला का लावता कुलूप ?
ऐका माझं, नका भांडू, रहा थोडे चूप."

बोके म्हणती, "माकड भाऊ, शकाल का हे भांडण मिटवू ?"

माकडदादा मान हलवूनी, एक टेंडर येई घेऊनी
एक लहान तर एक मोठा !
लहान-मोठे केले त्याने वाटे ठेवुनी मुंबई वर डोळा !

( पुढे तर माकडानी आणखीनच मज्जा केली बाबा !)

दोन बाजुला टाकून गोणी, माकड पाहू लागे तोलुनी.
एक पारडे खाली जाई, हळूच त्यातले काढून खाई.
म्हणती मांजरे, "तू का रे गोणी ऐसे घेसी बरे ?"
माकड म्हणालं, "दोन सारखे वाटे होण्या असेच करणे योग्य ठरे."

माकडाने ते घेऊनी सारी गोणी टुणकन्‌ पोबारा केला.

मज्जा झाली माकडाची, पुढे फजिती बोक्यांची !
दोघांमध्ये भांडण होता, होते चंगळ तिसर्‍याची.

त्या बोक्यांना आपल्या भांडणाचा, अस्सा धडा मिळाला !

📝 मांजर, बोके काल्पनिक. चालू घडामोडींशी चोरुनही संबंध नाही

२३/२/१८
विसंगती सदा मिळो, टुकार विडंबन कानी पडो

मी ओळखून आहे सारी तुझी वहाने


लागून आलेल्या सुट्टीनंतर परतीच्या प्रवास करणाऱ्यांना अर्पण 🚗🚕🚙
( चाल: लाजून हासणे अन हसून ते पहाणे, मी ओळखून आहे...)

बाजूने ते धावणे अन हसून पहाणे
मी ओळखून आहे सारी तुझी वहाने

रस्त्त्यास वाहनांचा का भार व्हावा?
सूटताच गाव माझा तो टोल ही दिसावा?
ही रांग जिवघेणी घुसती अती शहाणे
मी ओळखून आहे सारी तुझी वहाने

पाठी आराम ज्याच्या, त्याला कसे कळावे
पायात ब्रेक ज्याच्या त्यालाच दु:ख ठावे
मागे उभा जो माझ्या,  त्याचे आम्ही दिवाणे
मी ओळखून आहे सारी तुझी वहाने

जाता ओलांडूनी तू, पसरे धूळ सारा
डोक्यामधे रागाचा, चढेल अजून पारा
गाडीत गाणी वाजता, सुचते टुकार गाणे

मी ओळखून आहे सारी तुझी वहाने

Happy return journey. 🚗🚙🚕

📝३/३/१८

*विसंगती सदा मिळो, टुकार विडंबन कानी पडो*

साप शिडी


सापशिडी 🐍⬆

उन्हाळ्याच्या सुट्टीत किंवा लहानपणी  आपण  अवश्य सापशिडी खेळलो असू. आज मुलांनी रात्रीचे जेवण झाल्यावर हा खेळ खेळायला बसविले. खेळताना मजा आलीच पण या साप शिडीचा खेळाने काही *बिनडोक* विचार सुचले.

सर्वप्रथम एक गोष्ट लक्षात आली की पूर्वीच्या  सापशिडीत आणी आत्ताच्या सापशिडीत साप आणि शिडी यांच्या जागा काही ठीकाणी  बदल्यात.  आणि हा बदल मला तरी सध्याच्या परिस्थितीला अनुकूल वाटला.
आता थोडं तत्वज्ञान : हा खेळ म्हणजे  जणू प्रत्येकाचा जीवन पट. प्रत्येकाला १०० चा टप्पा गाठायचाय.  वाटेत वेगवेगळ्या टप्प्यात येणारे साप- शिडी म्हणजे जिवनात होणारे चढ उतार, अर्थात यश- अपयश.  यातूनच अपयशाने न खचता अनुकूल फासे पाडत, प्रसंगी मिळालेल्या योग्य संधीची शिडी चढत मुक्कामाला पोचणे हे जीवनाचे तत्वज्ञान हा खेळ शिकवतो ना?

आता हा चौकोनी पट १०× १० चा. जणू वयाचे १० , १० वर्षाचे टप्पेच. तर मला या नवीन सापशिडीत लक्षात आलेली पहिली गोष्ट ( जी बहुतेक आपल्या वेळेला नव्हती)  म्हणजे सुरवातीच्या पहिल्यांच रांगेत (९ नंबर वर) असलेला साप. साप काही फार मोठा नाही पण वयाच्या सुरवातीलाच जीवनाचा पहिला कडू घोट ( पहिले अपयश) पचवण्याची शक्ती लहानपणीच हा साप देतो असे माझे मत.
१० ते २० मधे सतरा ला खतरा या न्यायाने आणखी एक साप ( अल्लड वय??) सरळ दोन वर म्हणजे ये रे माझ्या मागल्या. सातत्य,  चिकाटी,  अभ्यास ( पक्का बेस) होण्यासाठी तर हा साप मदत करत नसेल?
बर योग्य संधी मिळाली तर १४ किंवा २० वर असणारी छोटीशी शिडी आयुष्यात खुप उपयोगी पडते.
साधारण वय वर्ष २० ते ३० हा धडपडीचा काळ. या काळात सकारात्मक पद्धतीने  जीवनाला सामोरे गेले तर काही त्रास होत नाही आणी यात एक ही साप न देता प्रसंगी तिथे असलेल्या ४ शिड्यांपैकी एकाचा तरी उपयोग करुन घ्यायला हा खेळ शिकवतो .३१ ते ४१ एकही शिडी किंवा साप न देता स्थिर स्थावर होण्यास मदत करणे हा या मागचा हेतू मला यातून दिसतो.
खरा खेळ उत्तरार्धातच रंगतो( ४० नंतर) कारण मोठे मोठे साप, तसेच मोठ्या शिड्या इथे मिळतात. रावाचा रंक होणे किंवा मिळालेल्या एका संधीने आपल्या मुक्कामाकडे झेप घेता येणे हे सगळे शक्य होते. ६०, ७० मधील साप हे शारीरिक स्वास्थाबद्दल जागृत राहण्याचा संदेश देतात असे  वाटते
यातील एक आवडलेली शिडी म्हणजे ६२ वरुन एकदम ८१. साधारण नोकरदार माणूस निवृत्त व्हायचा हा कालावधी पण त्यात ही व्यवस्थित रुटीन, छंद किवा इतर आवडीचे काम असेल तर सहस्त्रचंद्रदर्शन (८१) काही दूर नाही.
सापांची संख्या ७ आणी शिड्या ८ यावरून जीवनात अडचणींपेक्षा संधी जास्त मिळतात हे तर सुचवायचे नसेल?

काय आवडली का ही वैचारिक  सापशिडी? आता मुलांबरोबर/ मित्रांबरोबर/ सुहृदांबरोबर परत खेळान ना नव्या परिमाणासह

*जीवनातली( साप) शिडी अशीच राहू दे*

📝 अमोल
२१/३/१८
माझे टुकार ई-चार
poetrymazi.blogspot.in

बदाम ७


मंडळी , सापशिडीचा वैचारिक खेळ  आवडला असे अनेक जणांनी कळवले . मन:पुर्वक  धन्यवाद . या बैठ्या खेळाच्या मालिकेतील हा पुढचा लेख ( बहुदा शेवटचा. टुकार/ बिनडोक विचारावरही मर्यादा असतात )

तर मंडळी परत एकदा आपण आपल्या बालपणीच्या काळात जाऊ. परीक्षेचा सापळ्यातून नुकतीच सुटका झालेली असते. सुट्टीला आजोळी किंवा आत्याकडे वगैरे गेलेलो असतो. आत्या , मामा ,आजी , आजोबा ( यापैकी कुणीही ) नव्या को-या पत्याचा कॅट आणून देतात  आणि मग सर्व भावंडं  वडीलधारी  यांच्या सोबत सुरु होत पत्यांचे महायुद्ध.. . .

तर आपण लहानपणापासुन पत्यांचे अनेक खेळ खेळलेलो असू. शाळेची सुरवात जशी बालवाडीतून होते तशी  पत्यांच्या खेळाची सुरवात  भिकार - सावकार  या खेळातून बहुदा सगळ्यांची झालेली असते.मग हळू हळू  सात - आठ , चौघांचे लॅडीज , मेंढी कोट  ( सर्व दश्या एकत्र घेणे . या ही खेळात मोठा वैचारिक अर्थ आहे तो परत कधीतरी -(म्हणजे कधीच नाही 😉) ), मग थोडे हाय प्रोफाइल डाव , रमी , चॅलेंज, ब्रीज , तीन पत्ती??? . इ..  ( रमी खेळणारे जास्त लोकल प्रवास करतात का ? चॅलेंज  जास्त खेळणारे  पुढे राजकारणी झाले का  हेही एकदा मला अभ्यासयायचं ☺ असो. )

आता या सर्व वर्णन केलेल्या डावात एक सोपा डाव कसा राहून गेला असा विचार तुमच्या मनात आला असेल.  नाही नाही राहिला नाही . या वैचारिक मालिकेतील ज्या खेळाबद्दल मला लिहायचे आहे तोच  तर हा खेळ आहे .
बदाम सात चा खेळ ❤7⃣

अतिशय सोपा सरळ , तेवढीच उत्सुकता वाढवणारा आणि म्हणलं तर वैचारिक ही. चला पाहू यातील  वैचारिक पणा

*बदाम सात* .  आता खेळाची सुरवात  बदाम सत्ती  पासून करायची असते हे  सांगायलाच नको.  पण बदामसत्तीच का बघू  या

 ७ -  हे आठवड्याच्या सात दिवसाचे तर प्रतीक नसेल ?  आज सुरवात करताना तुम्हाला पुढचे सात दिवस तरी लक्षात घेऊन प्लॅन ( short term plan) करायचा आहे.  आणखी एक - एक्या पाासून राजा पर्यत १३ कार्डात ७ वे हे मधले कार्ड. कुठल्याही गो्ष्टीची सुरुवात ह्दयातून  ( बदाम? ?) होऊन त्याला नंतर मुर्त्य स्वरूप मिळते  ह्दय मध्यभागी  ( ७ नं)
म्हणून बदाम सात ने सुरुवात.

चला सुरवात तर चांगली झाली.

 मग हेच लाॅजिक वापरून  चौकट , इस्पिक, किलवर ७ नेच सुरवात करायची.

आता हे चार प्रकार काही काही वेळेला मला धर्म, अर्थ,  काम, मोक्ष ( इस्पिक, चौकट, बदाम, किलवर) याचे प्रतिक आहेत असे वाटते. Tarot card मधे ही wands, diamond,  cup, sword अशा साधारण याच पध्दतीने यांचे वर्गीकरण केले आहे.
आता एवढेही जास्त वैचारिक व्हायला नको खेळताना.

खेळ सुरु झाला आहे. आपल्या हातातील शुअर पत्ते सोडले तर बाकीचे पत्ते इतरांनी टाकलेल्या पत्यांवरही अवलंबून आहेत.( एकमेंकावर अवलंबून असणे) साधा विचार.

चालू रंगात खेळता येण्या सारखे पान नसेल आणी हातात दुसरी एखादी सत्ती असेल
तर ती (पास न म्हणता ) टाकावी लागते.यातून show must go on या रितीने थोडा वेगळा विचार करणे ( out of box thinking? ??)  अभिप्रेत असावे का?

काही वेळ अशी येते की हतबल व्हायला होते आयुष्यात . त्या कालावधीत पास ( संयम) म्हणण्या खेरीज गत्यंतरच नसते.  योग्य वेळेची प्रतिक्षा करुन गाडी नंतर रूळावर येऊ शकते.

आता काही  डाव ( वर्षे)   सरळ सोपे असतात. मग दुस-याची अडवणूक करावीशी वाटते. हातातली सत्ती न टाकता दुसरी पाने खेळून दुस-यांची मजा बघावीशी वाटते. पण जी सत्ती हातात आहे त्याचाच राजा किंवा राणी हातात असेल तर योग्य वेळी त्या सत्तीची उतारी करण्याचे   तारतम्य हा खेळ खेळून मिळत असेल का?

डाव ऐन रंगात आलेला असतो काही जणांना कडे ३ पाने राहिलेली असतात , three page sure चा आवाज त्याने दिलेला असतो. एखाद्याकडे एकच कार्ड पण not sure असते. आणी ब-याचदा not sure असणारी व्यक्ती डाव जिंकते. यातून जिवनातली अनियमितता, किंवा कुठल्याही परिस्थितीत आशावादी राहणे हे सुचवायचे असेल का?

मंडळी  हा लेख की तुम्हाला आवडला असेल अशी आशा करतो.
पण एक निरिक्षण म्हणून सांगतो खुपच जास्त वेळा इस्पिकची रांग सगळ्यात पहिला संपते भले बदाम ७ पासून खेळास सुरवात झाली असली तरी. म्हणजेच केवळ आरंभ शूर नको. शेवट पर्यत जा . खरे ना?

माझी इचलकरंजीची आत्या जिला पत्यांची भारी आवड होती,  जिच्याकडून आम्ही सुट्टीत पत्ते खेळायला शिकलो.तसेच माझे एक अजोबा ( आईचे मामा) जे दादरला हिंदू काॅलनीत रहायचे आणी ज्यांनी ब्रिजचा खेळ शिकवला त्यांना हे लेखन समर्पित 🙏🏻

📝 अमोल
२३/३/१८
माझे टुकार ई-चार
poetrymazi.blogspot.in

Follow by Email

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...