वटपोर्णीमा
अविनाशची आज थोडी गडबड होणार होती म्हणून तो लवकरच उठला.
गुरुवार असल्याने आज 'स्वामी समर्थांचा तारक मंत्र' लँपटाँप वर लावून तो आवरायला लागला. इकडे मुलं आँन लाईन शाळेला आपापल्या खोलीत गेलेली. त्यांना दूध, बिस्किटे वगैरे देऊन त्याने तिच्या खोलीची चाहूल घेतली. आतून रेडिओचा वगैरे आवाज येत नसल्याने अजूनही ती झोपली आहे असे समजून पुढील कामाला लागला.
उपवासाचे पदार्थ बनवण्यात अजून तो एक्स्पर्ट झालेला नाही याची त्याला कल्पना होती. तरी मागच्या एकादशी पेक्षा आज खिचडी चांगलीच बनवायची असा निश्चयच त्याने केला होता. एकीकडे कुकर लावून दुसरीकडे त्याने खिचडी बनवायला घेतली. आज जास्त काही नको नुसती बटाट्याची भाजी पुरे असे ठरवून फ्रीज मधे ठेवलेली कणीक पोळ्या करायला काढली. तिकडे 'अशक्य ही शक्य करतील स्वामी ' ऐकताना, आता काही दिवस तर उरलेत ' होम क्वारंटाईनचे ' हीचे असा सुखद विचार त्याच्या मनात येऊन गेला. खिचडी परतताना हे आपण कसं काय सगळं निभावून नेले याच त्याला राहून राहून आश्चर्य वाटत राहिले.
पूजा-पाठ करुन झाल्यावर सकाळी दाराशी ठेवलेला चहाचा थर्मास आत गेलाय हे पाहून अवी ला बरं वाटलं.
मुलांना सूचनांचा Whatsapp करुन सगळ्यांचे डबे भरून, सावित्रीशी फोनवर बोलून तुझी आज आवडती बटाट्याच्या कापाची भाजी केलीय गं, अस सांगून आधुनिक सत्यवान उपवासाचा डबा घेऊन आँफीस कडे निघाला.
*सात जन्म सोबत रहायची टाळी एका हाताने थोडीच वाजते ? काय अवी, बरोबर ना?* असे स्वगत बोलून त्याने गाडी सुरु केली होती.
वेळप्रसंगी आपल्या सावित्री साठी जीवाचे रान करणाऱ्या आधुनिक सत्यवानांना ही
वटपोर्णीमेच्या शुभेच्छा 🙏💐
साठा उत्तराची वटपोर्णीमा कहाणी पाचा उत्तरी सफळ संपूर्ण
अमोल 📝
वटपोर्णीमा, २४/०६/२१
टीप : आपल्या अवीची अशी अवस्था होऊ नये म्हणून तमाम वहिनींना विनंती
Stay home, stay safe 🙏
#तब्येत सलामत तो वटपोर्णीमा पचास
